De Passerelle is niet meer …

Sinds 1952 ligt er in Mechelen, over de Leuvense Vaart, ter hoogte van de Geerdegemvaart, een voetgangersbrug, in de volksmond “Passerelle” genoemd.
Bijna elke Mechelaar zal van deze brug ooit wel eens gebruik gemaakt hebben.
Aangezien deze brug ook aan de achterzijde van een school gelegen maakten veel studenten hiervan gebruik om van de andere oever van de Leuvense vaart hun school te bereiken.
Metalen “sporen” aan de zijde van de trappen zorgden ervoor dat de fietsen ook mee de brug op geraakten, iets waar zeer veel mensen gebruik van maakten.
De brug begon sporen van sleet te vertonen en werd, door de jaren heen, zelf gevaarlijk in gebruik door afbrokkelend beton.

Gisteren werd met groot materiaal de ontmanteling van de brug een feit. De grote overspanning werd met groot materieel en het nodige vakmanschap weggehaald.
Vandaag staan enkel nog enkele ruines van de trappen half overeind. De afbraak hiervan zal de komende dagen wel gebeuren.

Een foto verslag van de afbraak van de Passerelle.

En hiermee sluiten we dan weeral 60 jaar geschiedenis van deze voetgangersbrug in Mechelen af.

Help! Ze stelen de zon

Is het jullie ook al opgevallen dat we tot hiertoe nog niet veel zon gehad hebben.
En ben jij er ook over gaan nadenken wat de oorzaak hiervan kan zijn?
Opwarming van de aarde? Maar waarom is het dan kouder en killer dan we op deze periode van het jaar verwachten.

Ik denk dat het probleem ergens anders ligt en namelijk op de daken van onze huizen.

Bij het zien van dit tafereel kwam ik ineens tot de oplossing van het zonneprobleem.

Onze overgebuur liet vandaag zonnepanelen op het dak van zijn huis plaatsen, in navolging van zoveel anderen die hem daarin voorgingen.
En daar ligt dus nu de kern van het probleem.
Aangezien er maar 1 zon is en al deze mensen zonnepanelen plaatsen en zoveel mogelijk zon willen binnenhalen is er geen zon voor de andere mensen meer over.

Hoe meer zonnepanelen de mensen op hun dak plaatsen hoe minder zon er voor ons overblijft … zo eenvoudig is het.
Ik ben blij dat ik eindelijk dat probleem heb kunnen oplossen.
😉

 

En wat hebben we geleerd vandaag?

Jij kijkt waarschijnlijk ook wel eens naar een kookprogramma op tv. Misschien wil je dat niet echt maar kan je er nog moeilijk om heen want op alle kanalen, elke zender is er wel altijd iets over eten te zien.

Daartegenover staat de “smaakpolitie” met Benny Backx.
Dit programma wil ons meenemen achter de schermen van het restaurant, het eethuis. Het zijn niet altijd fraaie beelden die we te zien krijgen al ben ik er van overtuigd dat de ergste gevallen nooit op tv komen gewoon omdat ze de “smaakpolitie” niet toelaten.

Op zich is dat niet erg, het is tenslotte maar een televisieprogramma, de echte controleurs van de voeding inspectie hoeven geen toelating om de keukens te controleren, zij komen gewoon de zaak binnen en voeren hun controle uit.

Maar door naar het programma van de “smaakpolitie” te kijken hebben wij toch allemaal gezien hoe belangrijk het is om onze voedingswaren te labelen. Of schrijf er tenminste de datum van aankoop zodat je kan zien wanneer het product vervallen is.
Wij doen dat nu ook met de eitjes van onze kippen …

dat hebben we dus geleerd 😉

Vrijbroekpark in Mechelen in verval

Ondertussen kom ik zowat dagelijks 2 keer, met mijn hond, wandelen in het Vrijbroekpark te Mechelen. Dit park ligt op wandelafstand van mijn huis. Sinds ik Franky, onze Border Collie heb is dit zowat de dagelijkse routine geworden.

Het was mij vooral opgevallen dat de tuinen in het park steeds goed onderhouden werden. De rozentuin krijgt vooral veel aandacht van het personeel en wordt piekpijn in orde gehouden.

Maar sinds enkele jaren zijn er blijkbaar problemen met enkele bomen zodat de verantwoordelijken van het park besloten om deze bomen te kappen. Er was trouwens een risico voor vallende takken … wat volgens mij nu eenmaal een eigenschap van elk bomenrijk gebied is.
Dus verschenen er dagelijks meer en meer bomen waar de top van weggezaagd was. Geen mooi zicht, maar als het niet anders kan, dan moet het maar zeker?

Ondertussen staan er steeds meer en meer bomen troosteloos en verkapt bij.
Op een goede dag, enkele jaren terug zag ik iemand met een hamertje in de hand op elke boom tikken en notities maken op zijn laptop.  De hele dreef in het midden van het park werd op die manier gecontroleerd en het gevolg hiervan is schrijnend.
Bijna alle bomen in deze dreef werden gekapt en de dreef ligt er al een paar jaar zeer verwaarloosd bij.

 De bestrating van deze dreef is ondertussen groen van het mos en alle takken en stronken blijven gewoon liggen. Af en toe wordt er aan deze dreef verder gewerkt maar het raakt niet echt opgekuist. Het personeel heeft wel de tijd gevonden om verschillende afsluitingen te plaatsen zodat de wandelaars dit verwoeste landschap niet zou betreden.
Terwijl deze ganse dreef er zo verwaarloosd bij ligt gaan de kapwerken gewoon door op andere plaatsen in het park. Overal liggen stronken van omver gekapte bomen.

Ik ben geen botanicus en weet niks af van ziektes van bomen, maar ik heb wel mijn bedenkingen over de reden van deze massale kap acties. Deze bomen konden in het voorjaar nog steeds bladeren krijgen, dus was er volgens mij nog hoop.
Het risico van vallende takken los je op door mensen tijdens stormweder of hevige wind niet in het park toe te laten.
En dan vooral de reden waarom deze middendreef van het Vrijbroekpark nu reeds 2 jaar ligt te verkommeren is mij een raadsel. Met alle machines die er beschikbaar zijn is deze dreef om 1 week tijd terug opgekuist.

In tijden waarin het groene gedachtengoed zou belangrijk is geworden begrijp in niet wat hier aan de hand is, maar erg is het wél.
Ikzelf zal nooit het Vrijbroekpark terug zien zoals het vroeger was, maar hoop toch dat vooral deze dreef snel opgekuist zal worden en een nieuwe mooie bestemming zal krijgen.

De ingebeelde lijn

Ik moest deze morgen naar het postkantoor een pakje gaan afhalen.
Hiervoor moest ik naar het “groot” postkantoor aan het station van Mechelen. Alhoewel het postkantoor op zich wel groot is is de ruimte dat aan de klanten wordt voorbehouden eerder klein. Op 2 meter voorbij de ingang staat er dan nog een bordje dat aan de klanten vraagt om hier te wachten tot een loket vrij komt. Dus als voorbeeldige klant blijven wij allemaal braaf aan het bordje wachten. Ik moet hier wel even bij zeggen dat tussen het bordje en het loket minstens nog 3 meter open ruimte ligt.
We staan dus allemaal tot aan het bordje te wachten en ondertussen komen er nog nieuwe “wachters” bij en deze mensen trachten dan tussen de inkomdeur en het einde van deze wachtrij aan te schuiven terwijl ze eigenlijk geen plaats meer hebben. Nieuwe klanten kunnen op dit moment zelfs de deur niet open krijgen om het pand te betreden.

Dit probleem kon heel eenvoudig opgelost worden indien de voorsten in de rij een metertje of twee naar voren zouden schuiven maar dat doen ze niet. Ze worden blijkbaar tegengehouden door een ingebeelde lijn.
Toen ik dan maar besloot om naast mijn voorganger te gaan staan om, op die wijze, de andere mensen een beetje meer ademruimte te geven , keek die persoon angstig alsof ik van plan was om hem voor te steken, want hij wou echt niet voorbij de ingebeelde lijn komen, er stond tenslotte ook een pijl op de grond afgebeeld dat de nadruk op deze lijn legde. Al was dit gewoon een voeg tussen twee stukken beton.

Toen die persoon naar het loket vertrok ben ik dan een paar stappen vooruit gegaan om de andere wachters wat meer ruimte te geven, maar zij stopten op hun beurt aan de ingebeelde lijn.

Rare wezens, mensen …

Kerstmarkt in Brussel

Nadat we gisteren de kerstmarkt in Antwerpen bezochten trokken we vandaag naar Brussel.
Deze dagen is er toch zowat overal een kerstmarkt te bezoeken en ondertussen staat Brussel al enkele jaren op ons klassiek te-bezoeken-lijstje.
De snelste weg om deze kerstmarkt te bereiken is met de trein waar wij dus ook voor gekozen hebben.

Als etaleur is het nogal voor de hand liggend dat ik ook wel oog heb voor kerstdecoraties. Deze mooie kerstbollen in de galerij trokken dan ook meteen mijn aandacht.
Deze zaak is elk jaar ook zeer mooi gedecoreerd. Ik heb dit jaar enkel van de buitenzijde van de zaak een foto genomen omdat ik deze ook zeer sfeervol aangekleed vond.


Aan de winkel van Kaat Tilley stonden deze rare figuren opgesteld … kunst waarschijnlijk 😉

Het Beenhouwers straatje is natuurlijk een plaats dat je zeker moet bezoeken als je in Brussel komt. Een sfeervolle en kleurrijke straat vol met ruim aanbod van eetgelegenheden.

We probeerden ons een weg te banen tussen de kerst stalletjes maar kwamen al snel vast te zitten tussen het vele volk dat er hier rondliep.
Ik ben zelfs na een tijdje tussen 2 stalletjes door weggeglipt omdat ik toch niets meer van de stalletjes kon zien door de grote drukte. We werden gewoon meegezogen met de massa.

In tegenstelling tot Antwerpen was de schaatsbaan hier wel open. Ook hier natuurlijk ook veel volk op de ijsvlakte.

Terwijl het buiten donker werd begon op de grote markt de lichtshow. Mooie effecten en klassieke kerstmuziek zoals het bij zo’n show hoort. De moeite om deze show te gaan bekijken.

In dit restaurant hebben we de dag afgesloten. Een echte aanrader, smakelijk gegeten, gezellig en een correcte en vlotte bediening. En dat allemaal aan democratische prijzen, dus echt een aanrader.

Echte Engelse winkel in Everberg

In Everberg is er een Engelse winkel. Je vindt hier uitsluitend Engelse producten, en je wordt hier eveneens in het engels bediend.

De winkel heet Stonemanor. Als je buiten naar de gevel kijkt zie je aan de Engelse vlaggen en de klassieke rode telefooncel dat ze hier toch iets met Engeland hebben 😉
Binnen zie je enkel Engelse artikelen, een lijst maken om op te noemen zou veel te ver gaan, je kan best zelf eens gaan kijken, en je zou bijvoorbeeld wat haggis of een christmas pudding kunnen meenemen.
Je kan hier zelfs wenskaarten aankopen en vanuit Engeland laten versturen, een leuk en  origineel idee.
Naast voedingswaren zijn er nog twee verdiepingen andere artikelen.
Deze zaak is een leuke uitstap om, zonder het land te verlaten, toch even het gevoel te hebben in Engeland gezeten te hebben.

 Hierboven vindt je de openingsuren.

En ik dacht dat een blog vooral niet te lang mocht zijn …

Sinds ik hier enkele blogs hebt aangemaakt is het nogal vanzelfsprekend dat ik regelmatig ook blogs van anderen lees. Of ik probeer dat toch …

Als ik de handleiding over hoe een blog te schrijven doornam kon ik vernemen dat het belangrijk is om regelmatig een tekst te posten. Natuurlijk hebben we allemaal graag dat er af en toe toch iemand onze schrijfsels leest, en dan is zo’n handleiding wel handig. Een mens leert daar wel iets van, en dus tracht ik toch regelmatig iets zinnigs of on-zinnigs te posten, gewoon om een beetje beweging in de zaak te houden 😉

Een ander regeltje dat ik in de handleiding tegenkwam was dat een blog vooral niet te lang mocht zijn. Natuurlijk is dat ook weeral een vrij los gegeven want wat is lang en wat is kort?
Maar het valt mij toch op dat er veel, naar mijn mening dan maar, lange blogs geschreven worden. Waarschijnlijk kan dat ook niet anders want als je veel te vertellen hebt heb je ook veel lettertjes nodig om het uit te schrijven.

Maar hoe zit het nu écht?
Moet een blog nu kort of lang zijn, en/of heeft dat echt belang?
Ik zou het graag weten.

Dag mijnheer, mogen we Halloween komen zingen?

http://www.mg-etalages.be

Daarnet kwamen er enkele jongens mijn winkel binnengelopen met de vraag of ze Halloween mochten komen zingen.

Misschien dat dit voor jullie de doodgewoonste zaak is, maar ik had daar nog nooit van gehoord, ik kan me zelfs niet inbeelden welke liedjes daarvoor van toepassing zouden kunnen zijn.

Ik dacht meteen aan Thriller van Michael Jackson, maar daar moet je al aardig voor oefenen om dat nummer ook maar een beetje herkenbaar over te brengen als je dat a-capella wil brengen, dus dat zal het wel niet zijn.
Spirit in the sky van Norman Greenbaum is waarschijnlijk van voor hun tijd, dus dat verwacht ik ook niet. En zo zijn er wel nog enkele nummers die ik ken die misschien wel van toepassing zouden kunnen zijn maar waar ik zeker van ben dat deze jongeren het nummer niet zullen kennen.

Ik zal het ook nooit weten want ik heb deze jongens gezegd dat ze bij mij niet moesten komen zingen, niet omdat ik boosaardig wil overkomen, maar ik had hiervan nog nooit gehoord. Ze overvielen mij gewoon met hun vraag.

Kennen jullie Halloween-liedjes? Laat me gerust iets weten …
Ik wil best wat bijleren 😉

Mobile Phone walk

Rare toestellen die gsm’s.
Zeer handig speelgoed en voor sommige mensen ook een onmisbaar hulpmiddel maar ook een toestel dat een mens in beweging brengt … laat mij even verduidelijken.

Toen we vroeger nog met onze telefoons, inmiddels bijna een antiek woord, belden hingen we altijd aan een draad vast. Meestal kreeg de telefoon ook een plaatsje in huis waar je echt niet handig kon zitten of staan, een verloren hoekje zeg maar. In die tijd waren we dus verplicht om stilstaand of zittend te bellen.

Tegenwoordig valt het mij op dat eenmaal iemand zijn gsm beantwoord  deze persoon rondjes begint te draaien. Waarom weet ik niet, ik ben geen expert in de materie, maar ik stel enkel vast dat het zo is. Een rare evolutie, maar wel handige voor diegenen die toch niet veel bewegen. Als die personen veel vrienden hebben die hun dagelijks bellen wil dat zeggen dat zij dank zij hun vrienden toch de nodige lichaamsbeweging krijgen.
Het Phone-Walking zelf heeft ook een eigen patroon, je loopt niet gewoon rechtdoor, neen je loop cirkeltjes, rondjes zeg maar. Waarschijnlijk omdat de opgebelde en beller wel de bedoeling hebben om op dezelfde plaats de oproep te beeindigen, maar ondertussen tot de drang voelen om al bellend in rondjes rond te stappen. Soms worden deze rondjes abrubd afgeremd door een beweging naar de andere kant te maken en de cirkel in de andere richting af te maken.

Misschien dat er hier geleerden aanwezig zijn die het fenomeen kunnen verduidelijken maar daarvoor heb ik duidelijk te weinig tijd op de schoolbanken doorgebracht.
Wie hier de nodige uitleg kan op geven mag dat gerust even neerpennen 😉