De Barak in het Vrijbroekpark

Vandaag neem ik jullie mee naar het Vrijbroekpark in Mechelen.
Bartel van Riet bouwde er, voor zijn programma De Barak van Bartel, deze hut dat tegenwoordig een speelhut voor kinderen is geworden.
Buiten de drukke seizoendagen is dit ook een zeer rustige omgeving om te vertoeven. Een leuk plekje met en dak boven je hoofd, moest het regenen.
Deze video is een eerste in een reeks van video’s waar ik gezellige plekjes,pleinen en hoekjes van Mechelen ga bezoeken, jullie tips zijn welkom.

Als je mijn video’s leuk vindt zou ik het fijn vinden moest je een duimpje omhoog geven en abonneren op mijn kanaal 😉

*Alle rechten op deze video behoren toe aan Michael Grieve

Muziek: Eigen creaties
https://soundcloud.com/michaelgrieve

Abonneer voor meer video’s op mijn Youtube  kanaal
https://www.youtube.com/user/michaelgrieve

Word ook lid van mijn Facebook groep “Welkom in Mechelen”
https://www.facebook.com/groups/979963395516728/

Meer weten over Mechelen?
https://www.mechelen.be/

Advertenties

Verloren lopen in het Zennebeemdenbos

Ik heb al heel wat gelezen over het Zennebeemdenbos, waa ik nog nooit gaan wandelen ben,  en dus heb ik besloten om er zelf een kijkje te gaan nemen.
Voor een wandeling in de natuur ben ik altijd wel te vinden 😉
Persoonlijk wist ik tot op de dag van mijn bezoek aan dit bos niet eens waar deingang van dit stukje natuur te vinden was, maar als je ernaar vraagt geraak je al een heel eind.
Eenmaal in het bos moest ik wel goed uitkijken waar ik naartoe ging want uiteindelijk was het wel de bedoeling dat ik ooit terug buiten zou geraken.
Deze video is een verslag van mijn bezoek aan dit bos.

Als je mijn video’s leuk vindt zou ik het fijn vinden moest je een duimpje omhoog geven en abonneren op mijn kanaal 😉

*Alle rechten op deze video behoren toe aan Michael Grieve

Muziek: Eigen creaties
https://soundcloud.com/michaelgrieve

Abonneer voor meer video’s op mijn Youtube  kanaal
https://www.youtube.com/user/michaelgrieve

Word ook lid van mijn Facebook groep “Welkom in Mechelen”
https://www.facebook.com/groups/979963395516728/

Meer weten over Mechelen?
https://www.mechelen.be/

Herfst in het Vrijbroekpark

Ik ga zo’n 2 keer per dag met mijn hondjes naar het park wandelen.
Het Vrijbroekpark is gelegen op ongeveer 10 minuten wandelafstand van mijn huis, en voor mijn honden voelt dit dan ook aan als hun tuin.
Hoe zou je zelf zijn als je 2 keer per dag daar gaat wandelen?
Overigens ook best gemakkelijk zo’n tuin, ik heb er geen werk aan en het wordt dagelijks mooi onderhouden door een ganse ploeg die de perken en borders proper en net houden.

Vandaag was het aan het regenen, dus had ik geluk dat er niet te veel volk in het park was, een mooi gelegenheid om mijn fototoestel mee te nemen en enkele herfstkiekjes te maken.
Ik heb wel telkens snel een foto moeten maken op het ogenblik dat ik de honden in één hand kon vasthouden, want om foto’s te nemen heb ik nog steeds ten minste 1 hand nodig en om 2 honden aan de leiband te houden lukte het ook nog net met de andere hand.
Ik vind dat er toch enkele mooie foto’s in deze reeks voorkomen, al regende het en was het een beetje koud ( maar dat voel je natuurlijk niet als naar een foto kijkt) Ik wou gewoon even een beeld schetsen van het Vrijbroekpark in de Herfst.
Dit zijn de foto’s:

Dit artikel werd gesponsord door etalagepoppen.be verhuur en verkoop van etalagepoppen.
Website:
www.etalagepoppen.be
Online winkel:
www.etalagepoppenonline.be

Wandelen in Kessel

Het was mooi en droog weder, eigenlijk te mooi om binnen te blijven en dus het ideale moment om nog eens te gaan wandelen.
Eerst op internet Marching.be opgevraagd om te kijken waar er in de omgeving mooie georganiseerde wandelingen doorgingen.
het was nu ook niet meteen de bedoeling om het ganse land door te rijden om te gaan wandelen dus viel onze keuze op een wandeltocht in de omgeving.
We kozen voor Kessel. Een wandeltocht georganiseerd door wandelclub Kleitrappers vzw.
Volgens de info op Marching.be zou het een bosrijk gebied, met heide en landelijke wegen, zijn, meer moet dat niet zijn.
Toen we ter plaatse kwamen bleken wij niet de enigen te zijn die deze wandeltocht gekozen hadden. Veel volk op de been en geen plaatsje vrij in de vertrek en aankomstzaal. Aangezien er nog een ruime inkomhal voorhanden was, waar de club geen gebruik van maakte, vond ik dat we een gemiste kans om meer zitruimte voor de wandelaars te voorzien. Dus zijn wij, zoals veel andere wandelaars, maar op de wandeling vertrokken zonder een koffietje of een versnapering te gebruiken, een gemiste kans voor hun clubkas.
Eenmaal buiten bleek het parcours duidelijk aangeduid te zijn en was het heel eenvoudig om de uitgezette paden aan de hand van deze pijltjes te volgen.
De beloofde bossen, heide en landelijke wegen waren ruimschoots aanwezig.
We hebben de kortste afstand gekozen en kregen toch een mooi parcours aangeboden wat niet altijd evident is voor een organisatie.
Ook op de kortste afstanden waren er weeral geen rustposten voorzien, maar dat zouden we ook wel overleven, al geeft een bijkomende rustpost steeds sfeer en herkenning aan een wandeltocht.

Deze wandeling was best de moeite waard en ik heb er ook enkele foto’s gemaakt.

De sparren verdwijnen in het Vrijbroekpark

Ondertussen weten jullie dat het Vrijbroekpark, in de dichte nabijheid van mijn woning, de favoriete wandelplaats voor mijn honden is. Tweemaal per dag tracht ik met Fanky en Goofy een fikse wandeling door het park te maken. Ze hebben zo hun vaste routine, hun eigen voorkeurswandeling, maar deze wegen waren verleden week met nadars afgesloten voor het publiek dus moest ik noodgedwongen een ander traject kiezen.
Tijdens het weekeinde werden de nadars verplaatst zodat de wandelaars terug door konden. Het is geen mooi gezicht wat er in het park gaande is. Verschillende grote sparren rondom de rozentuin zijn neergehaald, de reden daarvoor weet ik niet, maar het zijn wel gezellige hoekjes die verdwenen zijn. Spijtig vind ik dat, maar ik hoop dat er tenminste een goede reden is waarom deze sparren moeten verdwijnen.
Enkele foto’s.

Hondjes en het ochtendritueel

Sinds kort hebben we hier 2 hondjes.
Franky, onze border collie, heeft er een vriendje bijgekregen, Goofy, het hondje dat oorspronkelijk bij onze buurvrouw woonde, maar een tijdje geleden spontaan besloot van bij ons in te trekken.
Op zich is dat geen probleem, twee hondjes in de tuin dat gaat wel.
Maar Franky heeft zijn 2 wandelingen per dag nodig. Eéntje na het ontbijt en het andere voor het avondeten. Die laatste afspraak is in de wintermaanden iets moeilijker te plannen aangezien het vroeg donker is en Franky zijn voorkeur uitgaat naar een wandeling in het park.
Vanaf nu heb ik dus twee hondjes die staan te springen om te gaan wandelen. En dat laten ze duidelijk merken.
IMG_8768

Vanaf het ogenblik dat ik s morgens aangekleed ben zijn ze niet uit mijn buurt weg te slaan.
IMG_8769Ze zitten aan de deur te wachten om de gang in te kunnen lopen tot aan de voordeur.
IMG_8771En uiteindelijk rest mij geen andere optie dan hun halsband aandoen en met hen naar het park te vertrekken.

En deze week was het daar echt mooi, wandelen in een wit besneeuwd park geeft altijd een bepaald rustgevoel.
IMG_8707

IMG_8710

IMG_8711

IMG_8712

IMG_8713

IMG_8714

IMG_8715

IMG_8716

IMG_8717

IMG_8718

Als ze hun wandeling dan achter de rug hebben mag ik eindelijk ook aan mijn dagtaak beginnen 😉

12/08/12 Wandelen bij de Reynaertstappers te Sinaai

Zondag 12 augustus: 23ste Reynaerts-Bokkentocht, Parochiezaal, Dries, Sinaai

Het was weeral lang geleden maar vandaag besloten we om  nog eens deel te nemen aan georganiseerde wandeling.
Onze keuze viel op een wandeltocht in Sinaai waarvoor wandelclub Reynaertstappers het parcours en de daarbij horende controle en rustposten hadden uitgekozen.
De wandeling vertrok vanuit de parochiezaal.

Op de ruime buitenkoer stonden tafels en stoelen opgezet maar wij kozen, omdat de zon vandaag overvloedig zijn zonnestralen over ons liet komen, voor een plekje in de zaal.

We kregen de keuze uit verschillende parcours, maar wij kozen voor een afstand van 11 km, die uiteindelijk 11,800 km bleken te zijn.
Wij dus samen, vergezeld van onze twee honden op pad.  Moeilijk is het niet, de club bewegwijzerd de omloop en als wandelaar hoef je enkel de pijltjes te volgen. Splitsingen naar andere afstanden worden duidelijk met de nodige borden aangegeven om vervolgens terug verder te gaan richting pijltjes.

Het eerste stuk van de wandeling ging door de nieuwe woonwijken van Sinaai en omgeving en kon ons, eerlijk gezegd, weinig bekoren. Maar dit noodzakelijke kwaad komt veel voor bij deze wandeltochten aangezien de organiserende clubs ook nog aandacht moeten hebben voor het zoeken naar een goede zaal om te starten, daarbij nog de nodige parkeerruimte moet hebben, en dat ligging van deze zalen zelden midden in een bos ligt.
Maar na een tijdje ging het heel wat beter, de eerste veldwegen kondigden zich aan en de openbare weg ging over in een mooi landelijk parcours.
Onze eerste stop hielden wij aan deze kapel waar we onze honden even wat te drinken gaven.


Naast de kapel stond dit bordje

Hoog tijd voor wat foto’s van deze wandeltocht.





Onderweg zagen we volgend raar toestel staan/hangen aan een paardenweide.
Ik heb geen idee wat het is maar misschien dat iemand mij dat wel kan vertellen.


Door de hitte en het feit dat het onze eerste wandeltocht in lange tijd was zagen we ons verplicht om onze gekozen afstand in te korten. Uiteindelijk zijn we na de laatste controlepost via de wandeling van de 7 km terug aan het vertrekpunt geraakt.
Het was een mooie wandeling, met mooie stukken rustige natuur.
Mijn puntenscore voor deze wandeling: 8/10

Wens je meer te vernemen over de wandelingen van deze club kijk dan even op hun website:
Website Reynaertstappers
Wens je meer informatie over de wandelsport en andere clubs en organisaties kijk dan even hier:
http://www.marching.be/

Vrijbroekpark in Mechelen in verval

Ondertussen kom ik zowat dagelijks 2 keer, met mijn hond, wandelen in het Vrijbroekpark te Mechelen. Dit park ligt op wandelafstand van mijn huis. Sinds ik Franky, onze Border Collie heb is dit zowat de dagelijkse routine geworden.

Het was mij vooral opgevallen dat de tuinen in het park steeds goed onderhouden werden. De rozentuin krijgt vooral veel aandacht van het personeel en wordt piekpijn in orde gehouden.

Maar sinds enkele jaren zijn er blijkbaar problemen met enkele bomen zodat de verantwoordelijken van het park besloten om deze bomen te kappen. Er was trouwens een risico voor vallende takken … wat volgens mij nu eenmaal een eigenschap van elk bomenrijk gebied is.
Dus verschenen er dagelijks meer en meer bomen waar de top van weggezaagd was. Geen mooi zicht, maar als het niet anders kan, dan moet het maar zeker?

Ondertussen staan er steeds meer en meer bomen troosteloos en verkapt bij.
Op een goede dag, enkele jaren terug zag ik iemand met een hamertje in de hand op elke boom tikken en notities maken op zijn laptop.  De hele dreef in het midden van het park werd op die manier gecontroleerd en het gevolg hiervan is schrijnend.
Bijna alle bomen in deze dreef werden gekapt en de dreef ligt er al een paar jaar zeer verwaarloosd bij.

 De bestrating van deze dreef is ondertussen groen van het mos en alle takken en stronken blijven gewoon liggen. Af en toe wordt er aan deze dreef verder gewerkt maar het raakt niet echt opgekuist. Het personeel heeft wel de tijd gevonden om verschillende afsluitingen te plaatsen zodat de wandelaars dit verwoeste landschap niet zou betreden.
Terwijl deze ganse dreef er zo verwaarloosd bij ligt gaan de kapwerken gewoon door op andere plaatsen in het park. Overal liggen stronken van omver gekapte bomen.

Ik ben geen botanicus en weet niks af van ziektes van bomen, maar ik heb wel mijn bedenkingen over de reden van deze massale kap acties. Deze bomen konden in het voorjaar nog steeds bladeren krijgen, dus was er volgens mij nog hoop.
Het risico van vallende takken los je op door mensen tijdens stormweder of hevige wind niet in het park toe te laten.
En dan vooral de reden waarom deze middendreef van het Vrijbroekpark nu reeds 2 jaar ligt te verkommeren is mij een raadsel. Met alle machines die er beschikbaar zijn is deze dreef om 1 week tijd terug opgekuist.

In tijden waarin het groene gedachtengoed zou belangrijk is geworden begrijp in niet wat hier aan de hand is, maar erg is het wél.
Ikzelf zal nooit het Vrijbroekpark terug zien zoals het vroeger was, maar hoop toch dat vooral deze dreef snel opgekuist zal worden en een nieuwe mooie bestemming zal krijgen.

Is onze wereldbol echt rond?

Twee wandelingen maak ik dagelijks met mijn hond in het park, niks bijzonders, al was het maar dat ik daarstraks een paar rare dingen bedacht tijdens onze uitstap.
Tijdens het wandelen bekroop mij ineens het idee dat ik met mijn voeten op een heel klein stukje van een hele grote ronde bol stond. Hoe ik ineens op dat idee kwam weet ik niet meer maar het kwam zo maar ineens uit het niets op mij toe.

Terwijl dat ik dat besefte kwam nog een andere gedachte naar boven.
Wij hebben al heel wat verbouwingen gedaan en steeds werd alles loodrecht of met behulp van een waterpas afwerkt zodat we steeds mooie rechte muren en plafonds hadden. Ik hoor jullie nu al denken: Wat heeft dat hiermee te maken?

Laat mij even verduidelijken.
Als je op een rond oppervlak waterpas begint te werken, ga je na verloop van tijd verder er verder van dat ronde oppervlak verwijderd zijn.
Maar dat gebeurd duidelijk niet op onze wereldbol, want we blijven met onze rechte huizen toch steeds mooi op de bol staan.

Ik ben duidelijk niet lang genoeg naar school geweest om dat allemaal te kunnen vatten, maar het was dan ook maar een ideetje dat ik kreeg tijdens mijn wandeling met mijn hond Franky.

En ja hoor, ik geloof ook wel dat onze bol rond is. Ik heb er zelfs vroeger nog zo eentje gehad, eentje met een lichtje erin en op een scheve staander 😉

Wandelen in het Vrijbroekpark te Mechelen

 

 

Sinds ik een hond heb ga ik dagelijks in het Vrijbroekpark in Mechelen een wandeling maken. En tijdens deze dagelijkse wandelingen kom ik regelmatig mooie hoekjes tegen waar ik graag enkele foto’s van nam om op deze blog met jullie te delen.

 

 

Deze mooie compositie van planten kom je tegen als je het park binnenkomt en meteen het brugje over het water over loopt. Deze opstelling staat overigens niet altijd in het park opgesteld.

Als je wat verder wandelt kom je deze vijver, inclusief eendjes en ganzen tegen. Een mooie plek om op een bankje te verpozen en naar de waterdiertjes te kijken.
Deze karaktervolle boom staat wat verder in het park, veel groter dan ik op deze foto kon laten zien, maar echt wel een bezoekje waard als je in het park zou rondwandelen.

In het centrum van het park vind je de Rozentuin. Deze tuin is zeker de trekpleister van het park en daarvoor zorgen de onderhouds diensten van het park. Dagelijks zie ik deze ploegen aan het werk in deze tuin dat er dan ook altijd piekfijn uit ziet. Als de rozen in bloei staan is het zeker de moeite waard om deze tuin te bezoeken.

 

Nog zo’n mooi tafereel in één van de bloementuinen.

Het Vrijbroekpark heeft 2 tavernes met ruim terras. Eéntje ligt aan de speeltuin zodat de ouders rustig kunnen verpozen terwijl de kinderen op de speeltuin spelen. Je verliest ze geen moment uit het oog.
De tweede taverne ligt met zicht op de tennisvelden. Geen speeltuin in de buurt maar grote graspleinen waar kinderen kunnen spelen.

Wil je graag een dagje in het park vertoeven, dan vind je hier zeker meer informatie.
http://toerisme.mechelen.be/nl/3284/content/8075/provinciaal-groendomein-vrijbroekpark.html