Light… Dikke leugen ja

Voor de zoveelste keer heb ik mogen ondervinden dat reclame niet overeenkomt met de realiteit.
Eén van onze lampen was aan vervanging toe, en wat doe je dan?
Je gaat op zoek naar licht.
En aangezien alles tegenwoordig uit het buitenland komt vertalen we dat gewoon in Light.
Gelukkig vond ik nog zo’n exemplaar in de ijskast…
Dus meteen even uitgeprobeerd, maar dat werkt dus langs geen kanten.
Er zat zelfs geen fitting aan… volstrekt waardeloos… niks LIGHT.
Kijk maar zelf:

Ik hoor jullie nu reeds denken…
Maar kijk, hier is het bewijs in grote letters…
20150915_125846
Je ziet het nu toch zelf… het staat er op… Light.
Werkt echt niet ;-(

Neen hoor, de Euro maakt ons leven niet duurder.

Hoe kom ik nu op zo’n titel?
Heel eenvoudig door een rijsttaartje te gaan kopen 😉
Toen ik deze morgen even op stap moest kwam ik op de terugweg langs de bakker waar ik zin kreeg in een rijsttaartje. Je weet wel, zo’n klein rond ding, met een soort rijstpap erin/erop.
Maar bij de plaatselijke bakker stonden er enkel “stukken” rijsttaart in de winkel.
Dus ik naar binnen en 2 stuks gekocht.
IMG_0332

Het bordje waar deze 2 stukken op liggen is een schoteltje van een koffietas, dus niet erg groot.
Voor die 2 stukken rijsttaart moest in 4,20 euro betalen ;-(  (dat zullen we maar niet in “oud geld” uitrekenen zeker?
Da’s heel veel geld voor zo’n taartjes … dat vond ik toch.
Maar neen hoor, het leven is niet duurder geworden sinds de invoering van de euro 😉

Sommige dingen veranderen niet…

We leven vandaag in een tijd dat alles snel veranderd, dat merken we alle dagen.
Toen ik nog jonger was hadden wij amper televisie, laat staan kleurentelevisie of HD.
Van computers hadden we ook nog nooit gehoord, en toen de eerste exemplaren op de markt kwamen konden ze amper iets doen. Urenlang moest je zitten programmeren om uiteindelijk het apparaat een piep te laten horen … tijden zijn veranderd 😉

Maar vandaag werd mijn aandacht getrokken naar iets dat al die periodes overleefd heeft en toch bijna niet veranderd is, de kauwgom automaat!

Kauwgomautomaat
Op deze apparaten heeft de tijd precies geen vat gehad, ze zien er vandaag nog steeds uit als jaren geleden. Ze hebben natuurlijk wel wat aanpassingen ondergaan maar het basisprincipe is hetzelfde gebleven. Je steekt het geld in de gleuf, draait aan de knop en de kauwgom valt in achter het klepje … zo was het toen en zo is het nog vandaag.
Jeugdsentiment noemen ze dat 😉 … of word ik gewoon ouder?

Dit moet je dus niet doen.

Zijn er tussen mijn lezers ook mensen die het af en toe nog aandurven om onze euro nog even om te zetten naar de oude munt, in mijn geval dus de Belgische frank?  Wel, ik moet toegeven dat ik dat niet zo veel meer doe, we kopen en betalen in Euro dus waarom de tijd terug draaien.
Maar toen ik daarstraks even naar Oil & Vinegar om een potje groene pesto ging heb ik dat toch even gedaan. En dat viel serieus tegen ;-(
Laat mij eerst duidelijk zijn dat ik persoonlijk deze pesto de beste vind die ik tot hiertoe op de markt gevonden heb dus daar is geen enkel probleem mee, maar het was de omzetting naar de Belgische frank dat me even liet schrikken.
Het was ook pas nadat ik de winkel achter mij gelaten had en even op mijn vrouw moest wachten dat ik de omrekening maakte … had ik beter niet gedaan.

Voor de 2 potjes pesto betaalde ik 13 euro. Niet teveel zou je denken … tot je dit bedrag even omzet, en dan kom je op 520 frank uit. Ongelooflijk als je die 2 potjes ziet staan. Ik geloof ook niet dat ik daar vroeger 260 frank, per potje,   aan zou gegeven hebben als ik dat zo geprijsd in de winkel zou zien staan hebben.
Neen, de euro maakt ons leven niet echt duurder … echt niet.

De oudste stad van Belgie, Tongeren.

Bij een stralend lenteweder, al is het ondertussen herfst, brachten wij vandaag een bezoek een Tongeren, een stad die  zichzelf de “oudste stad van Belgie” mag noemen.
Zij zullen die naam wellicht in het verleden verdiend hebben al heeft deze stad vandaag de uitstraling van een hedendaagse stad.
Mooie verzorgde straten, veel bezienswaardigheden, en op zondag een leuke, en vooral, zeer uitgebreide Antiek en brocantemarkt. Het was die antiekmarkt die ons vanuit Mechelen naar Tongeren bracht.
Wij hadden deze markt wel onderschat want ze overkoepeld zowat het hele centrum van Tongeren.
Overal waar we rondkeken stonden er stalletjes opgesteld, in de straten in een overdekte hall, in een grote parkeergarage, in de omliggende winkels en straten. Veel teveel om op een halve dag te bekijken.
Met deze fotoreeks laat ik jullie een beetje meegenieten van hetgeen wij vandaag te zien kregen …

De hele stad bezoeken is ons vandaag niet gelukt omdat we het ook nog nodig vonden om ook van de culinaire geneugten van de stad te genieten, wat natuurlijk ook wat tijd in beslag neemt, maar als je een stad bezoekt moet je het goed doen hé 😉
Daarom zullen we zeker nog een terug gaan, maar dan deze keer met mijn camionette, kan ik lekker veel op de markt kopen en meenemen.
Wat mij betreft kan ik iedereen een bezoekje aan Tongeren aanraden.

Shopping Stadsfeestzaal te Antwerpen

Een beetje verscholen in Antwerpen ligt  Shopping Stadsfeestzaal.
Zo zijn zijn er wel nog velen, hoor ik jullie al denken, maar het ging mij bij het bezoek aan dit center niet om de winkels die er gelegen zijn, maar wél om de mooie inkomhal die je te zien krijgt als je de shopping binnenstapt.


Een mooie, met glasramen overkoepelde, galerij welke gezelligheid en luxe uitstraalt.

 

Als je de moeite doet om even tot op de eerste verdieping te gaan krijg je dit mooie overzicht over de centraal geplaatste taverne.

 

Als je toevallig in Antwerpen bent, ga dan zeker een kijkje nemen.

Je vindt Shopping Stadsfeestzaal op de Meir 78 Hopland 31 te Antwerpen

Of kijk even op de website voor meer informatie:
http://www.stadsfeestzaal.com/

En wat hebben we geleerd vandaag?

Jij kijkt waarschijnlijk ook wel eens naar een kookprogramma op tv. Misschien wil je dat niet echt maar kan je er nog moeilijk om heen want op alle kanalen, elke zender is er wel altijd iets over eten te zien.

Daartegenover staat de “smaakpolitie” met Benny Backx.
Dit programma wil ons meenemen achter de schermen van het restaurant, het eethuis. Het zijn niet altijd fraaie beelden die we te zien krijgen al ben ik er van overtuigd dat de ergste gevallen nooit op tv komen gewoon omdat ze de “smaakpolitie” niet toelaten.

Op zich is dat niet erg, het is tenslotte maar een televisieprogramma, de echte controleurs van de voeding inspectie hoeven geen toelating om de keukens te controleren, zij komen gewoon de zaak binnen en voeren hun controle uit.

Maar door naar het programma van de “smaakpolitie” te kijken hebben wij toch allemaal gezien hoe belangrijk het is om onze voedingswaren te labelen. Of schrijf er tenminste de datum van aankoop zodat je kan zien wanneer het product vervallen is.
Wij doen dat nu ook met de eitjes van onze kippen …

dat hebben we dus geleerd 😉

We zijn gisteren naar Amsterdam geweest

11/11/11 Met zo’n datum moet je toch iets speciaals doen hé, dus besloten wij om even een uitstap te maken naar Amsterdam. Wij waren daar nog nooit geweest, maar natuurlijk hadden wij al veel over deze stad gehoord. Het was dus de hoogste tijd om zelf, al was het maar voor een dagje, naar Nederland af te reizen.
We gingen met de auto maar hadden op voorhand, via internet, een parkeerplaatsje gereserveerd in de omgeving van het station, wat wel een goede beslissing bleek, eenmaal ginder toegekomen.
We gingen eerst in het station in de Grand Café Brasserie een koffietje drinken. Bleek dat deze ruimte vroeger enkel open stond voor mensen die 1ste klas met de trein reisden.
Het interieur is mooi, groots en straalt wel een zekere kuxe uit.
Van daaruit vertrokken we richting binnenstad met vooral veel water en heel veel fietsen. Dat er in Nederland veel gefietst werd wisten we al langer, maar dat die dingen zomaar overal achter gelaten werden vond ik toch een negatief iets. Fietsen worden zomaar overal achtergelaten zonder ook maar het minste rekening te houden met de voetgangers die het voetpad ook willen gebruiken. Het oogt rommelig en vuil.
Natuurlijk waren er ook mooie plekjes, maar weeral stonden er her en der fietsen die het straatbeeld bezoedelden.
In dit leuke winkeltje gingen we kaas proeven en kopen. Eigenlijk had ik op onze ontdekkingstocht in Amsterdam meer van die typische winkels verwacht, maar wij zijn ze niet echt tegengekomen.
De bloemenkraampjes hebben we ook gezien natuurlijk. Die bleken voor een deel op de straat en voor een deel op het water gebouwd te zijn. We hebben trouwens ook heel wat woonboten op onze wandeltocht gezien.

We hebben de dag afgesloten op de plek waar we de dag gestart zijn maar ditmaal met een smakelijk bord pasta.

We hadden grote verwachtingen bij deze uitstap naar Amsterdam maar deze verwachtingen werden toch niet echt ingevuld.
Ikzelf heb van Amsterdam een beeld meegekregen van een ongeordende vuile stad waar vooral enkele, in mijn ogen, negatieve dingen, het straatbeeld bepalen. Amsterdam heeft zichzelf hiermee een echte stempel laten opdrukken.
Ik hoop dat dit gevoel enkel komt omdat wij misschien een verkeerd deel van de stad bezocht hebben, maar misschien weten jullie daar meer van.

 

 

Het ei

Het ei …

Klinkt als het begin van een spreekbeurt

Ik zat al heel lang met het idee van dit hier even neer te schrijven …
Het EI dus
😉

Het idee voor deze blog is jaren geleden bij mij gekomen door een reportage dat ik op de televisie gezien heb. Een reportage over de voor en tegenstaanders van eieren uit legbatterijen.

De hele discutie in dat programma ging over de smaak van de eieren.
Nu zijn er veel mensen die ervan uit gaan dat de smaak van eieren van scharrelkippen veel beter is dan die van de kippen die in legbatterijen hun dag doorbrengen. En dat klinkt op het eerste gezicht ook logisch. Kippen in de vrije natuur produceren ook lekkerdere eieren, zo denken wij.

In die reportage zat een eierboer die dagelijks zijn portie eitjes at uit zijn eigen legbatterijen. En aan die boer werd de vraag gesteld of hij niet vond dat er een groot verschil van smaak zat tussen zijn eieren, uit de legbatterij en die van scharrelkippen … waarop die boer het volgende antwoord gaf.
Inderdaad, er is een groot verschil in smaak tussen beide eieren, mijn kippen krijgen enkel propere voeding en hun uitwerpselen vallen meteen in een trechter waar zij niet meer aan kunnen. Scharrelkippen daarentegen eten alles wat ze op hun weg tegenkomen en dus ook hun eigen uitwerpselen, het zijn tenslotte geen propere dieren …
Er is inderdaad een verschil van smaak tussen de eieren …

Deze reportage heeft mijn kijk op een “lekker” eitje toch enigzins beinvloed 😉

Welk eitje vinden jullie het lekkerst?

 

Televisie kijken maakt je dik

Tot voor kort spendeerde ik mijn avonden voor het grootste gedeelte van de tijd voor mijn pc.

Aan de meeste programma’s op tv heb ik echt geen boodschap en ik hoef ook ’s avonds, na een werkdag, niet te zien hoe ze iemand opensnijden of een bevalling bijwonen. Om één of andere bizarre reden zie ik nog zelden iets leuks op tv, maar overladen de programma makers mij met reality shows en andere dingen die mij mee laten genieten van het verkeerde of juist heel juiste leven van mensen die ik niet ken. Gangsters die vroeger de mensen bestolen en nu de kans krijgen om via de televisie hun verhaal te doen. Mensen die hun bankrekening steeds verder in het rood zagen gaan en nog steeds hun creditcard te boven haalden, wetende dat het geld op was, ook voor hun is er tegenwoordig plaats op onze tv en ook liefst op het moment van de dag dat ik naar leuke dingen en ontspanning uit kijk.
En dan zijn er die programma’s waar “goede” mensen hun rijkdom willen delen met minder bedeelden in onze maatschappij. Sommige wisselen zelfs van huis voor een kort periode. De ganse inboedel van het huis inclusief man of vrouw en kinderen blijven wel ter plaatse … ja, zo ver zijn we gekomen, en straks vinden we dat allemaal normaal.

Al die dingen probeerde ik dus te vermijden door voor de pc mijn avonden door te brengen. Maar de laatste tijd lukt me dat niet zo goed meer en heb ik meteen ook een groot nadeel van het televisie kijken ondervonden.
Terwijl ik op de pc actief bezig ben met het schrijven van teksten of plaatsen van reacties hoef ik voor de televisie helemaal niks te doen.
Dus om mijn handen een beetje bezig te houden komen er chips en andere snoepjes op tafel. Op het einde van de avond zijn die versnaperingen verdwenen en de volgende ochtend zie ik steeds hogere cijfertjes op mijn weegschaal verschijnen. Soms komt er even het woord “error” op en heb ik nog een beetje hoop, maar doorgaans is die “error” lager dat het uiteindelijke cijfer dat op het scherm verschijnt.

Aangezien ik niet zo’n sterk karakter heb om die versnaperingen aan de kant te laten, dan hadden ze maar nooit gekocht moeten worden hé, voel ik mij verplicht om in de toekomt terug meer tijd op de pc te spenderen als ik terug wat gewicht wil verliezen.