Mogen we dromen van de lente?

Waarschijnlijk ben ik wel een beetje veel voorbarig, maar met een blauwe lucht en eendjes op het water, wordt een mens wel een beetje lyrisch…
Zou de lente op komst zijn?

Toen ik deze voormiddag in mijn bureau aan het werken was zag ik op het water, en zo een uitzicht heeft ook niet iedereen, een hoop meeuwen vergaderen op het water. Een mooi plaatje om een foto van te maken, dacht ik.
Maar ik heb blijkbaar iets te lang getwijfeld want toen ik buiten kwam, met mijn fototoestel in de hand, was de vergadering net afgelopen. De meeuwen vlogen weg op zoek naar rustiger oorden, of misschien gingen ze gewoon iets drinken in hun stamcafé zoals veel vergaderingen ook eindigen.
IMG_4564

Maar een duo van eend zat nog wel in het zonnetje te genieten op de Leuvense vaart.

Ronald en Donald trokken zich niets aan van het fototoestel en hadden ook geen haast, dus kon ik heb even op mijn virtuele lens vastleggen.
Ze hadden het best gezellig zo onder hun tweetjes 😉

Waarschijnlijk ben ik inderdaad voorbarig en is de lente bijlange nog niet in zicht, maar met een blauwe lucht en een  zonnestraaltje ben ik momenteel al best gelukkig…
En als er zich daarbij nog enkele tafereeltjes zich voordoen waarbij een mens kan wegdromen is dat goed meegenomen hé
😉

Mechelen op een lentedag

Het is Pasen vandaag, zo’n dag om naar uit te kijken omdat het eigenlijk ook een beetje de opener van de lente is.
Daarom ben ik vanmorgen even de stad “Mechelen” ingetrokken om er enkele sfeerbeelden te maken. Een beetje zon op de gebouwen en het plaatselijke groen geeft toch ineens een heel ander cachet aan de foto’s.
Ik ben gewoon mijn klassiek toerke gaan doen, beginnend bij mij thuis en zo meteen het centrum van de stad in.
Het was echt niet de bedoeling om schitterende kiekjes te maken, ik ben tenslotte maar een gewoon iemand met een gewoon fotomachientje, maar ik wil de gemaakte foto’s hier toch graag met jullie delen.
Terwijl dat de foto’s uploaden heb ik nog even tijd om de kippen eten te geven 😉

Lentekriebels

Eigenlijk is het, voor de tijd van het jaar, nog wel een beetje te fris en hebben we al enkele fikse wind en regenbuien over ons heen gekregen, maar met de eerste bloempjes en blaadjes die op de bomen en in de parken verschijnen durven we toch al te dromen van mooie lentedagen. We hebben er trouwens ook al een paar gehad en ik durf te hopen dat er nog meer zullen volgen, anders zou de lente maar kort geweest zijn dit jaar.
Tegenwoordig hoef je ook niet altijd je fototoestel bij de hand te hebben als je een mooi plaatje ziet, iedereen heeft tegenwoordig wel een smartphone op zak waarmee je mooie kiekjes kan maken en dus heb ik er ook van geprofiteerd om een foto te maken tijdens mijn dagelijkse “walkies” met de honden in het park.
Lentepark

Het Vrijbroekpark maakt zich klaar voor de lente

Een tijdje geleden schreef ik reeds een blog over de sparren rond de rozentuin in Vrijbroekpark die weg moesten.
Ondertussen zijn alle sparren verwijderd en in de plaats hiervan is een grote open vlakte gekomen.
Ik ben zeer blij dat het onderhoudsteam meteen aan de opkuis is begonnen zodat het er vandaag al heel wat mooier uit ziet.
Het is even wennen, aan een rozentuin zonder sparren in elke hoek van de tuin, maar het oogt nu wel heel wat opener en lichter. Ik ben wel benieuwd wat er in de toekomst op deze plaatsen gaat komen, maar aan de paaltjes te zien zijn die voorbereidingen ook reeds aan de gang.

Ook de grote dreef in het midden van het park staat nu terug open voor de wandelaars, de nieuwe bomen werden aangeplant en hiermee toont deze laan ook weer een pak gezelliger.

Nu de lente in het land is wordt er volop gewerkt om de bezoekers een mooi park aan te bieden.
Enkele sfeerbeelden.

Waar zaten al die mensen?

We hebben er lang op moeten wachten maar ondertussen is de lente toch in ons landje toegekomen. Voor hoelang weten we nog niet, maar elke warmere dag is goed meegenomen hé.
Terwijl ik hier in mijn winkel zit, met zicht op de Leuvense vaart, zie ik massa’s mensen te voet of met de fiets de oevers van de vaart gebruiken om even van de zon te genieten. Van waar ik zit kan je dat beeld best vergelijken met een mierenhoop en de drukte die zich daar omheen afspeelt.
Allemaal mensen onderweg naar ergens, of nergens, misschien met een welbepaald doel, maar ook velen die gewoon buiten komen om van deze mooie lentedag te genieten, zonder meer. Natuurlijk hebben ze gelijk, maar ik vraag me wel af waar deze mensen de vorige maanden waren. Toen was het hier stil, zag je weinig volk op straat, had ik bij wijze van spreken de vaart voor mij alleen.

Ik denk dat veel mensen pas echt tot leven komen als het weder en het zonnetje goed zitten. En daar zitten ze dan misschien heel de herfst en winter op te wachten 😉
Misschien is het ook gewoon zo dat een mens van nature zon nodig heeft, want toegegeven … alles ziet er toch wel wat vrolijker uit met een straaltje zon.

 

Mag het een beetje warmer worden?

Terwijl alles zo rondom ons heen vierkant blijkt te draaien, onze maatschappij ontspoort, blijkt ook het weder de nodige kuren te verkopen.
Eerst kregen we een winter dat je met moeite een winter kon noemen, gevolgd door een sneeuwbui die door de lage temperaturen veel te lang bleef liggen, gevolgd door een korte opwarm periode en nu weer gevolgd door frisse temperaturen.
De realisten onder ons zullen zeggen dat dit de juiste temperatuur voor deze tijd van het jaar is, maar ik vind het gewoon te koud, voor mij mag het nu dringend warmer worden.

En neen, ik bedoel hiermee geen temperaturen alsof je je hoofd in een oven steekt wanneer je buiten komt, neen, gewoon een aangename temperatuur die geel sjaal of muts nodig heeft.

Zelfs mijn hond, Franky, zit al uit te kijken naar de lente …

Franky

 

Daar is de lente … zoek het maar

Terwijl we allemaal dachten dat de lente eindelijk in het land was bleek vandaag het tegengestelde te gebeuren …

Vanmorgen deed ik, zoals gewoonlijk, een ochtendwandeling met Franky, mijn border collie, in het Vrijbroekpark. Het was wel fris maar dat hadden we de vorige dagen ook al gehad. Fris en droog … daar kunnen we nog mee leven 😉

Alnaargelang de dag vorderde begon het te regenen en werd het alsmaar kouder, fris is hier zelfs niet meer van toepassing. Ik kon meteen mijn flanellen hempje uit de kast halen en de winterjas die nog aan de kapstok hing werd ook meteen in gebruik genomen. Met het verlengde weekeinde dat eraan ligt te komen hoop ik toch, en waarschijnlijk nog veel duizenden mensen met mij, dat het weder toch terug een stuk aangenamer gaat worden. Grijs, koud en nat is nu eenmaal niet hetgeen waar ik op zat te wachten …

En ik ben waarschijnlijk niet de enige