Je bent Welkom in Mechelen

Ik heb een openbare Facebookgroep waar ik verschillende activiteiten uit Mechelen en regio deel. “Welkom in Mechelen”
Ik plaats hier berichten, foto’s en video’s, maar nodig ook andere mensen uit om berichten, foto’s en video’s van onze regio te delen.
Hoe meer mensen iets delen hoe interessanter deze groep kan worden.

Je hoeft niet van Mechelen te zijn of in Mechelen te wonen om lid van deze groep te worden, het is ook een handig hulpmiddel om op de hoogte te blijven van evenementen die in Mechelen doorgaan.

Wil je graag deze groep volgen en zelf misschien actief artikels posten dan kan je via deze link lid worden. Het is gratis en uitschrijven kan je natuurlijk altijd als jij dat wil:

Ik wil je graag uitnodigen om deze pagina te volgen en misschien ook actief bij te dragen door foto’s, verslagen, video’s te posten.
Dit is de link naar Welkom in Mechelen: https://www.facebook.com/groups/welkominmechelen/

Mijn eerste schilderwerkjes

Ondertussen heb ik mij wat schildersmateriaal aangeschaft, een kast vol, als ik echt eerlijk moet zijn. Ik heb zelfs dingen gekocht waar ik niet eens van wist waarvoor ze moesten dienen, maar die ik na het bekijken van informatie op het internet toch maar meteen in huis, en nodig, had. Van voorzienigheid gesproken 😉
Het verhaal is bij mij dus begonnen na de aankoop van een setje schildersgerei. Ik was het al veel langer van plan, maar heb deze keer dan toch de knoop doorgehakt.
Ik stond dus thuis met een doos gouache-verf. Wist ik veel dat ik eigenlijk een doos plakkaatverf in mijn bezit had. Niet dat dit minderwaardig is maar als beginnend schilder heb je dan wel terug het lagere-afdeling van de school-gevoel dat weer naar boven komt.
Maar ik liet mij niet kennen en ben er meteen ingevlogen, met het gekende resultaat waar ik in een vorige blog reeds over schreef.
Met dat schilderij in het achterhoofd en een nieuwe op de tafel had ik wel meteen het gevoel dat ik graag een andere richting uit wou. Mixed media, leek me wel iets.
Bij deze techniek gebruik je zo wat alles dat je kan/wil om je schilderij/collage te maken. Je kan het zo gek niet bedenken of het kan, enkel je eigen creativiteit en het uiteindelijke resultaat telt.
Ik kocht ondertussen een heel assortiment acrylverven met bijhorende canvassen, borstels, gels, enz. Het assortiment is enorm uitgebreid dus laat je gerust gaan als je naar een hobby of kunstwinkel gaat.

Voor een eerste werk ben ik begonnen met het gebruik te maken van takjes. Je hoeft niet ver te zoeken, soms liggen de leuke dingen gewoon voor het rapen.
En die takjes had ik toevallig liggen.
Na een grondlaag op mijn canvas gelegd te hebben kon ik beginnen opbouwen.
En dit was het uiteindelijke resultaat.
Een zandkleurig werk van zo’n 30 op 40 cm met opmerkelijke warme tinten..

IMG_1816

Vandaag had ik dan ook meteen zin om in die richting verder te gaan en het geheel toch iets verder in detail uit te werken.
En foto in de achtergrond toevoegen zou het geheel een meer gericht doel geven.
Ik zag toevallig een foto van een deur liggen met daarrond een mooi tafereel en besliste om dat in de schilderij te bewerken.
Na extra kleur en rasters gebruikt te hebben kwam ik tot dit resultaat.
IMG_1818
En terwijl deze canvas lag te drogen heb ik nog even geoefend met het maken van een abstract schilderij.
Ik hou niet van een te drukke lijnenspel en hield het resultaat dan ook sober.
Er kwamen uiteindelijk 2 werkjes uit mijn palet geschoven…
IMG_1821

IMG_1826

Deze 2 werkjes staan op zwart kadapak karton.

Echt gebeurd in 2004…

In 2004 ben ik samen met mijn vrouw en zoon naar Schotland gereisd. De overzet deden we met de vlieger.
Mijn vrouw maakte er toen een verslag van dat ze in een dagboek optekende. Deze week kwam ze toevallig het boekje terug tegen.
Ik vond dat ik het verslag hier moest delen 😉

“Perfect op tijd opgestegen.  Klein vliegtuigje: slechts 54 plaatsen.  Nog nooit met zo’n minitoestel gevlogen.

Kevin zit in een zetel alleen, aan het venster.  Michael en ikzelf naast elkaar.  Michael aan het venster.

Je mag niet groter dan 1.60 m zijn om in dit vliegtuigje te werken. Anders moet je steeds je nek intrekken.

Ondertussen mogen de veiligheidsriemen los, maar Michael houdt ze liever aan.  Dat geeft toch een veiliger gevoel (denkt hij).

Het ruikt hier naar vers gebakken broodjes.  Ben benieuwd wat we seffes gaan krijgen.
Lekker!  Een warm boordje met roerei en bacon of roerei en kaas.

Buiten schijnt de zon volop (boven de wolken natuurlijk).
Michael zegt dat hij een zonnebril mee in zijn kist wil, want in de hemel is er teveel licht.
Hij zegt ook dat er een sticker boven de nooddeur hangt met het volgende op:
“pleace, don’t leave the plane while flying”.  Zou dat waar zijn…?

Nu is hij weer op zoek naar “het gat in de ozonlaag”.  Hij ziet het niet.  Heeft DRINGEND een brilleke nodig.
Hoe zou het toch komen dat hij zo grappig is?  Zenuwachtig? Vliegangst? ‘k Denk het.

Nu vindt hij het toppeke weer niet om zijn raam open te doen…”

Verslag  Jo

Ik ben vandaag naar de kapper geweest.

Het is intussen reeds h(jaren) geleden dat de kapper aan mijn pluimpjes nog werk had.
Vroeger, lang geleden, toen de dinosaurussen nog over de straat liepen, had ik nog een haardos die tot op mijn schouders hing, tegenwoordig zou ik al erg mijn schouders moet kunnen optrekken om nog maar in de buurt te komen.
Maar alles went 😉
Als ik tegenwoordig naar de kapper ga spreek ik niet over het type kapsel dat ik wil maar geef gewoon het gewenste aantal millimeters op. Centimeters zijn we reeds lang vergeten 😉

schaar
In de goede jaren mocht ik nog dromen van een lengte van 6 mm per haartje, da’s dus een donsdekentje hé.
Daarna ging het naar iets korter, het werd algemeen geknipt op 4 mm.
Geen verschil met de bovenkant en zijkant, neen, gewoon overal 4 mm.
Toen ik dus vandaag bij de kapper toekwam werd mij de klassieke vraag gesteld: Hoe lang mag het zijn?
Waarop ik natuurlijk 4 mm antwoordde.
En zo geschiedde 😉

Halverwege de werkzaamheden, zo’n goede 30 seconden later, vroeg de kapper of het bovenaan nog iets korter mocht?
Nog korter?
Ik heb de eerstkomende weken geen kam meer nodig 😉

De oudste stad van Belgie, Tongeren.

Bij een stralend lenteweder, al is het ondertussen herfst, brachten wij vandaag een bezoek een Tongeren, een stad die  zichzelf de “oudste stad van Belgie” mag noemen.
Zij zullen die naam wellicht in het verleden verdiend hebben al heeft deze stad vandaag de uitstraling van een hedendaagse stad.
Mooie verzorgde straten, veel bezienswaardigheden, en op zondag een leuke, en vooral, zeer uitgebreide Antiek en brocantemarkt. Het was die antiekmarkt die ons vanuit Mechelen naar Tongeren bracht.
Wij hadden deze markt wel onderschat want ze overkoepeld zowat het hele centrum van Tongeren.
Overal waar we rondkeken stonden er stalletjes opgesteld, in de straten in een overdekte hall, in een grote parkeergarage, in de omliggende winkels en straten. Veel teveel om op een halve dag te bekijken.
Met deze fotoreeks laat ik jullie een beetje meegenieten van hetgeen wij vandaag te zien kregen …

De hele stad bezoeken is ons vandaag niet gelukt omdat we het ook nog nodig vonden om ook van de culinaire geneugten van de stad te genieten, wat natuurlijk ook wat tijd in beslag neemt, maar als je een stad bezoekt moet je het goed doen hé 😉
Daarom zullen we zeker nog een terug gaan, maar dan deze keer met mijn camionette, kan ik lekker veel op de markt kopen en meenemen.
Wat mij betreft kan ik iedereen een bezoekje aan Tongeren aanraden.

Iets om over na te denken

Het gebeurt mij  meermaals dat ik overdag een plotse ingeving krijg, een leuk idee om een blog over te schrijven, want geef nu zelf toe, deze teksten komen niet vanzelf op het scherm uitgerold. Ik heb het al geprobeerd hoor, gewoon mijn pc aanzetten, daarna WordPress openen en dan geduldig wachten, maar echt waar er komt echt geen letter op je scherm als je het niet zelf schrijft.
Maar elke keer, en dat komt mij vaak voor, dat ik zo een Lumuneus idee krijg, gelieve Lumineus niet met Luminus te verwarren, stel ik mij ook de gezonde vraag of het onderwerp wel interessant genoeg is om een blog over te schrijven, of ik niet bepaalde doelgroepen tegen het hoofd ga stoten, of het onderwerp wel al dat vervuilend werk waard is. Ik ga dus echt niet over één nacht ijs, laat staan dat ik het ook maar zou overwegen om over een ijslaag van één week oud te stappen, risico’s lopen is niet echt mijn ding.

Wat mij daartegen wel opvalt is dat er dagelijks uren televisie gevuld worden met de meest oninteressante onderwerpen, tijdschriften en kranten volgeschreven worden met onzin en nonsens en foto’s gepost worden van Britney Spears die toevallig geen juiste bh draagt. En dan stel ik mij de vraag: Wat is daar nu de nieuwswaarde van. Zijn er nu echt fotografen die hun leven en hun tijd daaraan spenderen om die zinloze foto’s te nemen waar er nadien een nog meer zinloze tekst bijgeschreven wordt. Natuurlijk zijn  er mensen die hun tijd daaraan spenderen want zij verdienen er nog goed geld mee ook.

En ik zou daartegen, na het filteren van al mijn gedachten, tot de vaststelling komen dat mijn teksten niet geschikt zouden zijn om neer te schrijven … ik vrees dat ik ongelijk heb … maar moet deze opmerking normaal niet van iemand anders komen?

😉

12/08/12 Wandelen bij de Reynaertstappers te Sinaai

Zondag 12 augustus: 23ste Reynaerts-Bokkentocht, Parochiezaal, Dries, Sinaai

Het was weeral lang geleden maar vandaag besloten we om  nog eens deel te nemen aan georganiseerde wandeling.
Onze keuze viel op een wandeltocht in Sinaai waarvoor wandelclub Reynaertstappers het parcours en de daarbij horende controle en rustposten hadden uitgekozen.
De wandeling vertrok vanuit de parochiezaal.

Op de ruime buitenkoer stonden tafels en stoelen opgezet maar wij kozen, omdat de zon vandaag overvloedig zijn zonnestralen over ons liet komen, voor een plekje in de zaal.

We kregen de keuze uit verschillende parcours, maar wij kozen voor een afstand van 11 km, die uiteindelijk 11,800 km bleken te zijn.
Wij dus samen, vergezeld van onze twee honden op pad.  Moeilijk is het niet, de club bewegwijzerd de omloop en als wandelaar hoef je enkel de pijltjes te volgen. Splitsingen naar andere afstanden worden duidelijk met de nodige borden aangegeven om vervolgens terug verder te gaan richting pijltjes.

Het eerste stuk van de wandeling ging door de nieuwe woonwijken van Sinaai en omgeving en kon ons, eerlijk gezegd, weinig bekoren. Maar dit noodzakelijke kwaad komt veel voor bij deze wandeltochten aangezien de organiserende clubs ook nog aandacht moeten hebben voor het zoeken naar een goede zaal om te starten, daarbij nog de nodige parkeerruimte moet hebben, en dat ligging van deze zalen zelden midden in een bos ligt.
Maar na een tijdje ging het heel wat beter, de eerste veldwegen kondigden zich aan en de openbare weg ging over in een mooi landelijk parcours.
Onze eerste stop hielden wij aan deze kapel waar we onze honden even wat te drinken gaven.


Naast de kapel stond dit bordje

Hoog tijd voor wat foto’s van deze wandeltocht.





Onderweg zagen we volgend raar toestel staan/hangen aan een paardenweide.
Ik heb geen idee wat het is maar misschien dat iemand mij dat wel kan vertellen.


Door de hitte en het feit dat het onze eerste wandeltocht in lange tijd was zagen we ons verplicht om onze gekozen afstand in te korten. Uiteindelijk zijn we na de laatste controlepost via de wandeling van de 7 km terug aan het vertrekpunt geraakt.
Het was een mooie wandeling, met mooie stukken rustige natuur.
Mijn puntenscore voor deze wandeling: 8/10

Wens je meer te vernemen over de wandelingen van deze club kijk dan even op hun website:
Website Reynaertstappers
Wens je meer informatie over de wandelsport en andere clubs en organisaties kijk dan even hier:
http://www.marching.be/

Shopping Stadsfeestzaal te Antwerpen

Een beetje verscholen in Antwerpen ligt  Shopping Stadsfeestzaal.
Zo zijn zijn er wel nog velen, hoor ik jullie al denken, maar het ging mij bij het bezoek aan dit center niet om de winkels die er gelegen zijn, maar wél om de mooie inkomhal die je te zien krijgt als je de shopping binnenstapt.


Een mooie, met glasramen overkoepelde, galerij welke gezelligheid en luxe uitstraalt.

 

Als je de moeite doet om even tot op de eerste verdieping te gaan krijg je dit mooie overzicht over de centraal geplaatste taverne.

 

Als je toevallig in Antwerpen bent, ga dan zeker een kijkje nemen.

Je vindt Shopping Stadsfeestzaal op de Meir 78 Hopland 31 te Antwerpen

Of kijk even op de website voor meer informatie:
http://www.stadsfeestzaal.com/

1,8 miljoen lezers, elke week… dat moet je verdienen

Geef nu toe, 1,8 miljoen lezers en dat dan nog elke week, da’s een straffe boterham, en dat is het streefdoel van Dag Allemaal. Het staat zelfs in hun magazine op de eerste pagina.

Kan jij je dat voorstellen, elke week 190 blanco pagina’s die ingevuld moeten worden? En toch lukt het hun om elke week die pagina’s te vullen met actueel nieuws. Natuurlijk helpen de binnenpagina’s met het overzicht van de televisieprogramma’s ook wel om wat pagina’s te vullen, maar voor de rest moet er toch maar info gevonden worden.

“Matthias Schoenaerts is terug vrijgezel” is één van de onderwerpen in deze editie. Waarschijnlijk is dit voor Matthias wel pijnlijk, maar de vraag is wat wij daarmee te maken hebben.

“Pol Van Den Driessche in het nauw”. Persoonlijk ken ik die man niet en weet nu ook niet of dit feit voor mij belangrijk is om te weten.

Een foto van het bed van Celien, de dochter van Margriet Hermans, staat ook in het weekblad. Ja, wel een mooi bed, maar daarom hoef ik dat nog niet te zien, ik nodig die mensen trouwens ook niet uit in mijn slaapkamer.

En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Ik lees het ook wel, daarop ben ik echt geen uitzondering, maar wat de waarde van deze informatie is daar heb ik toch mijn bedenkingen bij. Maar ja, die lege pagina’s moeten gevuld geraken en dat lukt hen best.

En ze zullen het waarschijnlijk toch nog niet zo slecht doen want 1,8 miljoen lezers, die moet je wel verdienen hé 😉

 

Waar zaten al die mensen?

We hebben er lang op moeten wachten maar ondertussen is de lente toch in ons landje toegekomen. Voor hoelang weten we nog niet, maar elke warmere dag is goed meegenomen hé.
Terwijl ik hier in mijn winkel zit, met zicht op de Leuvense vaart, zie ik massa’s mensen te voet of met de fiets de oevers van de vaart gebruiken om even van de zon te genieten. Van waar ik zit kan je dat beeld best vergelijken met een mierenhoop en de drukte die zich daar omheen afspeelt.
Allemaal mensen onderweg naar ergens, of nergens, misschien met een welbepaald doel, maar ook velen die gewoon buiten komen om van deze mooie lentedag te genieten, zonder meer. Natuurlijk hebben ze gelijk, maar ik vraag me wel af waar deze mensen de vorige maanden waren. Toen was het hier stil, zag je weinig volk op straat, had ik bij wijze van spreken de vaart voor mij alleen.

Ik denk dat veel mensen pas echt tot leven komen als het weder en het zonnetje goed zitten. En daar zitten ze dan misschien heel de herfst en winter op te wachten 😉
Misschien is het ook gewoon zo dat een mens van nature zon nodig heeft, want toegegeven … alles ziet er toch wel wat vrolijker uit met een straaltje zon.