Een dagje Brussel

15 augustus, een vrije dag, maar wat doe je dan hé?
Wij beslisten van een citytrip in eigen land te doen, en dan zelf naar onze eigen hoofdstad Brussel.
We wisten dat er vervanging voor het klassieke bloementapijt zou zijn en dachten dat dat misschien wel iets zou kunnen zijn.
Om alle parkeerleed te vermijden namen we de trein, want da’s altijd een beetje reizen…

We kwamen in Brussel aan en zagen meteen dat we er niet alleen waren. Er was echt veel volk op de been, en er bleek ook veel animatie te zijn.
Koning Filip had zelfs de deuren van zijn paleis opengezet en nodigde ons uit om even binnen te komen rondkijken. We mochten met z’n allen tussen paaltjes voorzien van koorden het aangeduide parcours lopen. Het viel mij meteen op dat ze dringend nieuwe meubels nodig hebben. Alles wat daar, in het paleis te zien is, is hopeloos verouderd en dringend aan vervanging toe. Tegenwoordig zou je deze stoelen en zetels zelf op een rommelmarkt niet meer verkocht krijgen. Aangezien iedereen daar met de camera en fototoestel rondliep vond ik het de moeite niet om in het paleis zelf foto’s te nemen, waarschijnlijk vind je die nu met honderden op internet.

Ik heb wel foto’ genomen van de buitenkant van het paleis en van de sfeer in de straten van Brussel, wat ik dan wel de moeite vond.

De bloemendecoratie hebben we niet gezien, door een file van veel te veel volk…
Maar vooral de verschillende sfeervolle pleinen, terrasjes en leuke standen wisten ons wel te bekoren.
Met dit mooie weder, en alle animatie in de straten en op de pleinen werd dit een mooie invulling van deze vrije dag.

Romantisch Venetie

Een tijdje geleden ben ik even in Venetie geweest, kennen jullie allemaal wel zeker? Dat dorp met heel veel water 😉
Voor zover ik mij Venetie kon voorstellen, want je moet dit echt eens gezien hebben, had ik van Venetie vooral een romantisch beeld.
Gezellig met de bootjes op het water varen, want water hebben ze in overvloed, leuk dobberen op het kabbelende water.
Maar de realiteit viel mij wel een beetje tegen, misschien heb ik het verkeerde moment uitgekozen om Venetie te bezoeken, want ze kennen daar blijkbaar ook spitsuren … en dit dus ook op het water.
Ik kan mij echt niet voorstellen dat het leuk is om op drukke momenten met een gondel rond te varen in Venetie ;-(
Ik heb er  een klein filmpje van gemaakt:

 

Franky, mijn border collie, op het Strand van Sint Anneke

Ik had nog enkele kleine video’s van Franky mijn Border Collie, gemaakt toen we in Antwerpen naar het strand van St. Anneke gingen wandelen.
Tot op heden had ik deze nog niet op deze blog gepost, dus hiermee is dat euvel opgelost.

Hij vond het een leuke bezigheid, en voor ons was het heel eenvoudig om hem zo wat te laten lopen, een heel namaak strand voor hem alleen en allemaal golven om mee te spelen. Wat wil je nog meer?

Citytrip Praag 2011

Daar ga je dan, zonder veel verwachtingen van wat komen gaat, gepakt en gezakt op reis naar Praag. Praag lijkt zo ver af en zo onbekend, waarschijnlijk ook de reden voor mijn sceptische houding. Wat moet een mens daar gaan zoeken?

Zoals zo veel van onze citytrips ging deze van start op het vliegveld Brussels Airport, zoals Zaventem nu heet. Chech Airlines stond ons op te wachten. Dit vliegtuig was een verrassing op zich, alleen al door het feit dat het een modern uitgerust toestel was voorzien van nieuwe snufjes zodat we met z’n allen de stand van onze reis visueel konden volgen.  De tweede verrassing volgde snel, Praag leek veel dichterbij te liggen dan ik gedacht had, op amper 1 uurtje vliegen. Deze vlucht werd trouwens aangenaam ingevuld door het drankje en hapje dat we aangeboden kregen.

Met de taxi werden we naar ons hotel,  http://www.ventana-hotelprague.com/ gebracht. Dit bleek een absolute topper die ik iedereen kan aanraden. Mooi hotel, comfortabele kamers, en vriendelijke bediening. Het hotel ligt in de centrum van de stad maar in eenmaal in het hotel en je kamer hoor je niets meer van het rumoer op de straat.

Praag brengt de ene verrassing na de andere, mooie gebouwen, mooie monumenten, terrasjes in overvloed, lekker eten, en als je een beetje uit het toeristische gedeelte wegtrekt zijn de menu’s ook zeer betaalbaar. In het centrum betaal je natuurlijk wel iets meer maar voor wat hoort wat 😉
Het eten is doorgaans lekker en verzorgd en je wordt in Praag in het Engels bediend als je dat wil. Meestal zijn de menukaarten ook in verschillende talen, waaronder het Engels, opgesteld. Foto’s op de menukaarten helpen je ook een eind op weg. Honger zal je zeker niet hebben.

Toen ik naar Praag vertrok was ik heel sceptisch maar heb ter plaatse mijn mening moeten herzien en ben tot de vaststelling gekomen dat Praag heel veel te bieden heeft voor de toeristen. Er is echt iets voor iedereen in deze actieve stad. Er is wel overal wat te zien en dat maakt het nu net zo moeilijk om er in deze blog over uit te breiden. Het beste dat ik jullie kan aanraden is van zelf deze stad te bezoeken, en misschien raak je er dan zelf ook zo van onder de indruk als ik was toen ik terug richting Belgie vertrok.

Wij hebben ondertussen al veel citytrips gedaan, maar deze van Praag komt bij mij toch bovenaan mijn lijstje staan.
Als absolute aanrader

Vijf sterren
*****

Van de kust naar de ardennen

Sinds vele jaren hadden wij de gewoonte om, voor een uitstapje, richting Belgische kust te rijden, maar sinds kort is daar verandering in gekomen en kiezen we eerder voor de ardennen. Het is niet zo dat we tussen beide locaties moeten kiezen, we kunnen nog steeds richting kust rijden als we daar zin in hebben of de andere richting uit rijden. En ik denk dat vooral de seizoenen onze keuze daarin bepalen. Uiteindelijk is het verrijkend dat een mens zoveel keuze kan hebben, tenslotte zijn beide streken best bereikbaar binnen een haalbaar tijdslimiet. Vanuit onze thuisbasis, Mechelen, hebben we het geluk zowat halverwege ons land te wonen zodat we in beide richtingen ongeveer na 1u tot 1.30u op onze bestemming geraken.
In het voorjaar reden we dus richting Nieuwpoort en genoten daar van een flinke strandwandeling dat ons tot in Oostduinkerke bracht.

De volgende uitstap ging naar de ardennen, maar aangezien we deze streek nog helemaal niet kenden begonnen we maar met het bezoeken van de klassiekers, dus reden we richting Durbuy. Mooie “stad” en vooral erg klein. In de zomerperiode wordt deze streek overgenomen door toeristen die zich allemaal samen in de kleine straatjes trachten te verplaatsen, wat natuurlijk wel sfeer met zich mee brengt, maar ook de nodige drukte. Natuurlijk kan je altijd wat verpozen op één van de vele terrasjes en genieten van een hapje of een drankje. Het terras dat wij uitgeprobeerd hebben was trouwens een hele meevaller, vriendelijke bediening en lekker eten, mooi opgediend.
Persoonlijk bezoek ik Durbuy toch liever in een ietswat minder drukke periode, maar voor de mensen die zich niets van de drukte aantrekken is deze streek zeker een bezoekje waard, maar voor ons was dit nog niet het einde van de tocht.

We trokken verder de grens over … Op zo’n 2u rijden vanuit Mechelen kom je in Luxemburg terecht. Via via zijn we daar in het plaatsje Dirbach terecht gekomen, nog kleiner dan Durbuy maar vooral veel rustiger. Dirbach heeft zelfs een domein Dirbach Plage genoemd, naast een heus hotel kan je hier eveneens verblijven in houten chalets of kamperen op eigen middelen. Op het domein van het hotel is de nodige kampeergelegenheid voorzien zowel voor reizigers die met de tent als die met caravan of motorhome onderweg zijn.

Het hotel is niet groots opgevat maar staat wel voor persoonlijke ontvangst en gezellige en rustige kamer aan de oevers van de Sure. Vissers en wandelaars kunnen hier in de omgeving hun gading vinden. De natuur is hier in overvloed en er is een groot aanbod van wandelmogelijkheden door de verschillende bossen.
Deze hele omgeving is zeker een aanrader als je op zoek bent naar een weekeind onthaasten.

Ondertussen hebben wij deze plek al genoteerd als één van onze favorieten, vriendelijke bediening in het hotel, propere en rustige kamers, lekker ontbijt met het zicht op de Sure, en vooral een zeer rustige en mooie  omgeving.
En voor de mensen met een huisdier … honden zijn er welkom.
Misschien kom je ons daar ooit tegen 😉

Amaai, wat is het warm.

De zon is daar en dat zullen we geweten hebben.

Hier in Belgie krijgen we zelden te maken met half werk, ofwel is het warm ofwel is het koud, maar als het warm is krijgen we meteen temperaturen over ons dat gelijk staan aan ons hoofd in een oven steken. Toen ik vanmorgen buiten kwam wist ik het al meteen, dit wordt een warme dag.  Zo’n 30 graden op ons terras in de schaduw en dan nog te zwijgen van de 40 graden in mijn airco-loze camionette, ook in de schaduw welteverstaan.

Begrijp me nu niet verkeerd, de zon is leuk, de mensen hebben dat nodig, maar als je met zulke temperaturen moet werken zie je daar toch op een andere manier tegenaan.
En ik heb dan nog een job dat doorgaans in redelijk frisse ruimtes doorgaat, maar zelfs daar voel je, na verloop van tijd dat fris gedeelte niet meer.
Met zo’n weder in de open lucht moeten werken of zware arbeid moeten verrichten met één of ander uniform aan zie ik helemaal niet zitten. Chapeau voor mensen die dat doen, het gewone leven kan dan ook dank zij hun doorgaan.

Als ik mocht kiezen zou een warme werkbare temperatuur toch mijn voorkeur krijgen. Als het kan met een frisse bries zodat we even kunnen afkoelen tussen het werk door.

Hoedanook mogen we ons gelukkig prijzen dat, tot hiertoe, nog niemand het weder kan/mag kiezen. Een buurvrouw zei me gisteren, ze zouden ons beter laten doen hé, we zouden wel weten welk weder te kiezen.  Tot hiertoe kunnen we nog steeds op neutrale wijze over het weder beginnen, het is tenslotte altijd een goede opener voor een gespreksonderwerp, en niemand kan iets verweten worden of het nu regent, sneeuw, of dat we bakken in de hitte.

Laten we het zo houden.

Een weekje Schotland

Het is weeral voorbij, het weekje Schotland.

Ik neem regelmatig de tijd om even op adem te komen, sommige harde werkers noemen dat ontstressen, maar op mijn gezegende leeftijd hou ik het maar op mijn omschrijving.

Toen mijn vrouw jaren geleden begon met reizen te boeken moet ik toegeven dat ik daar niet meteen veel voor voelde.  Misschien was het gewoon de gedachte aan het vliegen dat bij mij deze negatieve gevoelens opriep, maar intussen ben ik bekeerd en zelfs in die mate dat ik er zelfs naar uit kijk.
Op het vliegtuig stappen doe ik nog altijd niet met volle overgave, maar ik troost mij steeds met de gedachte dat de piloten zelf ook wel hun uiterste best zullen doen om het vliegtuig veilig aan de grond te zetten, in geval van nood. Hierbij hoop ik natuurlijk dat onze piloot niet toevallig een zelfmoordterrorist is want dan zijn we met z’n allen wel gezien hé.

Onze laatste uitstap ging richting Schotland.
Mijn vrouw had een rondrit in Schotland uitgestippeld met een grote lus doorheen de Highlands. Deze rit gaan maken met een Engelse gehuurde wagen en daarmee nog eens gaan links rijden was niet voor mij  weggelegd, dus ook deze opdracht schoof ik zeer stijlvol aan mijn vrouw door. En ik moet hier meteen aan toevoegen dat ze dat goed gedaan heeft. Het is een hele nieuwe situatie voor iemand die reeds 35 jaar aan de rechtse kant van de baan rijdt.

Over Schotland zelf kan ik heel kort zijn, het is een mooi land. Je vindt er bergen, uitgestrekte groene vlaktes maar evenzeer dorre oppervlaktes waarvan je het gevoel krijgt op de maan te zitten. De kuststreek is vooral mooi door de stilte en de rust dat je daar kan vinden.
We hebben heel wat kilometers afgereden maar ik denk toch dat we daarbij zowat alle aspecten van de streek gezien hebben.
We hebben de nachten doorgebracht in b&b’s, hotels en guesthouses, een nieuwe ervaring voor mensen die doorgaans hun keuze laten vallen op hotels. Maar ik moet toegeven dat alle accomodaties in orde waren en dat we overal vriendelijk ontvangen werden.

Dat laatste was zelfs typerend voor Schotland, overal vriendelijke en beleefde mensen.
In tegenstelling tot de meeste citytrips die we maken hebben we met deze rondrit 7 dagen van huis geweest. Het is een mooie toch geweest maar nu moeten we toch eerst wat gaan werken vooraleer we terug aan de volgende uitstap kunnen gaan denken.
Ik zal niet meteen terug naar Schotland reizen, maar deze bestemming blijft toch ook in de toekomst terug op mijn verlanglijstje staan.