Renoveer nu!

Ik open daarnet mijn mailbox en ik vind deze reclametekst op mijn berichtenlijst.
Er staat: Renoveer nu, voor het te laat is!
Nogal dwingend zelfs. Alsof ik meteen in actie moet schieten.

Ik ben ondertussen 58 jaar oud en denk echt niet dat er nog veel te renoveren is.
Zoals zoveel mensen van mijn leeftijd ben ik al best tevreden als ik de dag kan starten zonder bijhorende kwaaltjes. Gewoon al uit bed geraken zonder dat alles kraakt, en ik heb het hier niet over het bed, is al een leuk begin. Als ik daarna dan in de spiegel kijk, voor ik de grote wasbeurt begin, heb ik steeds de neiging om die man voor de spiegel eerst zijn ding te laten doen, want ik ken die mens toch niet, ik weet zelfs niet hoe het komt dat ik die elke morgen in de spiegel zie. Ik denk dat ik dringend een nieuwe spiegel moet kopen.
Renoveren is niet aan de orde, voorlopig toch niet of er moet een tijd komen dat je losse onderdelen kan kopen om de versleten stukken te vervangen, maar dat zal ook nog niet voor morgen zijn.

Groetjes van Michael πŸ˜‰

IMG_6259

Go West

Ja, ik weet het wel, voor sommige mensen zijn de Pet Shop Boys een raar samenraapsel van muziekjes, maar ik vind ze gewoon goed. Het zijn stuk voor stuk zeer dansbare muziekstukken, doorgaans herwerkte versies van vroegere successen, maar tracht hierbij maar stil op je stoel te blijven zitten.
Als je deze bende bezig ziet kan je er alleen maar vrolijk van worden… tenminste, bij mij heeft dat toch die uitwerking πŸ˜‰
Pet Shop Boys- Go West. (live)

Google weet dus niet alles.

Algemeen wordt aangenomen dat Google, net als God… als hij/zij zou bestaan, gewoon alles weet.
Dat dacht ik ook…

Tot ik Google daarnet een vraag stelde waar ik geen echt antwoord op kreeg.
Ik vroeg namelijk de juiste cijfers voor de Euromillions-trekking van volgende week πŸ˜‰
Je kan tenslotte maar proberen hΓ© πŸ˜‰
En wie zei er weeral: Hoop doet leven.

Maar het werd niks hoor, ik zal zelf de cijfertjes moeten bij mekaar zoeken.
Bedankt hoor Google, voor niks πŸ˜‰

Vacature opening voor Paus

Je moet al een ganse dag op een andere planeet gezeten hebben om het laatste nieuws niet via één of andere media gehoord te hebben, de paus neemt ontslag.
Persoonlijk vind ik dit een goede beslissing, een paus hoeft voor mij niet per definitie publiek te sterven. Hij mag gerust ook nog wat van zijn oude dag gaan genieten … het is hem gegund.
Aangezien hij door dit ontslag een nieuwe weg is ingeslagen, doorgaans zit een paus gewoon zijn tijd uit, vind ik dat ook dat het de hoogste tijd is dat de moderne middelen ingezet zouden worden om een nieuwe paus te kiezen.
Gedaan dus met de rook die uit het schouwtje komt …

paus

Men zou ditmaal kunnen kiezen voor een samenwerking met Facebook.
Alle, in aanmerking komende, kardinalen en andere geroepenen zouden een Facebook pagina kunnen aanmaken.
Ze zouden die kunnen gaan promoten in zondagsmissen, begrafenissen, huwelijken en koffietafels, en zouden op die manier kunnen trachten om zoveel mogelijk “likes” te krijgen. Na 14 dagen zou dan de nieuwe paus bekend zijn, diegene die de meeste volgers heeft, likes heeft, zou zich voortaan De Paus mogen noemen.

Het was zomaar een ideetje πŸ˜‰

Ik ben vandaag naar de kapper geweest.

Het is intussen reeds h(jaren) geleden dat de kapper aan mijn pluimpjes nog werk had.
Vroeger, lang geleden, toen de dinosaurussen nog over de straat liepen, had ik nog een haardos die tot op mijn schouders hing, tegenwoordig zou ik al erg mijn schouders moet kunnen optrekken om nog maar in de buurt te komen.
Maar alles went πŸ˜‰
Als ik tegenwoordig naar de kapper ga spreek ik niet over het type kapsel dat ik wil maar geef gewoon het gewenste aantal millimeters op. Centimeters zijn we reeds lang vergeten πŸ˜‰

schaar
In de goede jaren mocht ik nog dromen van een lengte van 6 mm per haartje, da’s dus een donsdekentje hΓ©.
Daarna ging het naar iets korter, het werd algemeen geknipt op 4 mm.
Geen verschil met de bovenkant en zijkant, neen, gewoon overal 4 mm.
Toen ik dus vandaag bij de kapper toekwam werd mij de klassieke vraag gesteld: Hoe lang mag het zijn?
Waarop ik natuurlijk 4 mm antwoordde.
En zo geschiedde πŸ˜‰

Halverwege de werkzaamheden, zo’n goede 30 seconden later, vroeg de kapper of het bovenaan nog iets korter mocht?
Nog korter?
Ik heb de eerstkomende weken geen kam meer nodig πŸ˜‰

Klein maar dapper

Het is koud, de herfst laat zich voelen.
In mijn toonzaal met etalagepoppen is het ook koud. Maar aangezien ik nog grote uitbreidingsplannen heb is een gewone verwarming nog niet zo evident. Ik was van plan om de ruimte met een pelletkachel te gaan opwarmen maar de koude was er ineens zo snel dat ik dringend een andere oplossing moest vinden … en die vond ik in “den Aldi” πŸ˜‰
Enkele weken terug stond er een klein elektrisch blazend toestel in dat mijn aandacht trok, al was het maar omdat dit kleine apparaat de oppervlakte van mijn toonzaal zou kunnen verwarmen.
Hier is hij dan:

Het apparaat is heel eenvoudig te bedienen. Je steekt het toestel in het stopcontact draait beide knoppen op grootste stand en het kan beginnen werken.
De spiralen binnenin warmen op en de blazer waait de warmte de ruimte in.
Als je weet dat de ruimte 7 op 5 meter is, staat dat kleine ding voor een grote opdracht.

Je ziet het apparaat amper staan als je in de toonzaal binnenkomt maar het zorgt voor een aangename warmte. En blijkbaar werkt het gewoon harder als de temperatuur nog zou dalen. Best een goed resultaat voor onze kleine rode kubus.
Voor het opwarmen van stockeerruimtes, werkruimtes en dergelijke vind ik het toestel best in orde.
Ik ben best tevreden met mijn rode kwiebus van den Aldi πŸ˜‰

En wat hebben we geleerd vandaag?

Jij kijkt waarschijnlijk ook wel eens naar een kookprogramma op tv. Misschien wil je dat niet echt maar kan je er nog moeilijk om heen want op alle kanalen, elke zender is er wel altijd iets over eten te zien.

Daartegenover staat de “smaakpolitie” met Benny Backx.
Dit programma wil ons meenemen achter de schermen van het restaurant, het eethuis. Het zijn niet altijd fraaie beelden die we te zien krijgen al ben ik er van overtuigd dat de ergste gevallen nooit op tv komen gewoon omdat ze de “smaakpolitie” niet toelaten.

Op zich is dat niet erg, het is tenslotte maar een televisieprogramma, de echte controleurs van de voeding inspectie hoeven geen toelating om de keukens te controleren, zij komen gewoon de zaak binnen en voeren hun controle uit.

Maar door naar het programma van de “smaakpolitie” te kijken hebben wij toch allemaal gezien hoe belangrijk het is om onze voedingswaren te labelen. Of schrijf er tenminste de datum van aankoop zodat je kan zien wanneer het product vervallen is.
Wij doen dat nu ook met de eitjes van onze kippen …

dat hebben we dus geleerd πŸ˜‰

1,8 miljoen lezers, elke week… dat moet je verdienen

Geef nu toe, 1,8 miljoen lezers en dat dan nog elke week, da’s een straffe boterham, en dat is het streefdoel van Dag Allemaal. Het staat zelfs in hun magazine op de eerste pagina.

Kan jij je dat voorstellen, elke week 190 blanco pagina’s die ingevuld moeten worden? En toch lukt het hun om elke week die pagina’s te vullen met actueel nieuws. Natuurlijk helpen de binnenpagina’s met het overzicht van de televisieprogramma’s ook wel om wat pagina’s te vullen, maar voor de rest moet er toch maar info gevonden worden.

“Matthias Schoenaerts is terug vrijgezel” is één van de onderwerpen in deze editie. Waarschijnlijk is dit voor Matthias wel pijnlijk, maar de vraag is wat wij daarmee te maken hebben.

“Pol Van Den Driessche in het nauw”. Persoonlijk ken ik die man niet en weet nu ook niet of dit feit voor mij belangrijk is om te weten.

Een foto van het bed van Celien, de dochter van Margriet Hermans, staat ook in het weekblad. Ja, wel een mooi bed, maar daarom hoef ik dat nog niet te zien, ik nodig die mensen trouwens ook niet uit in mijn slaapkamer.

En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Ik lees het ook wel, daarop ben ik echt geen uitzondering, maar wat de waarde van deze informatie is daar heb ik toch mijn bedenkingen bij. Maar ja, die lege pagina’s moeten gevuld geraken en dat lukt hen best.

En ze zullen het waarschijnlijk toch nog niet zo slecht doen want 1,8 miljoen lezers, die moet je wel verdienen hΓ© πŸ˜‰

 

De Paaskip

Je zou bijna gaan geloven dat wij dit zo gepland hadden, maar niets is minder waar … wij hebben in dit paasweekeinde een kippenhok geplaatst.
In het teken van “het leven wordt steeds duurder, en de vervuiler betaald, hebben wij besloten om een kip ons huishoudelijk afval te laten recycleren. Dit idee is niet nieuw maar kreeg toevallig dit weekeinde zijn uitwerking.
Mijn vrouw had een vrije dag en mijn bestelwagen stond voor de deur en daar kan toevallig zo’n kippenhok in.
Naast het feit dat zo’n kip heel wat overtollig eten in lekkere eitjes om zet is het natuurlijk ook een beetje extra beweging in de tuin.

Mijn vrouw had dus voor een mooi ogend kippenhok gekozen, kant en klaar ingeladen in mijn bestelwagen en via het raam bij ons naar binnen gebracht.
Eenmaal in de tuin was het meteen duidelijk dat dit hok niet bestand ging zijn tegen onze border collie.

Franky was/is gewoon niet weg te slaan bij het hok, dus moesten er drastische maatregelen genomen worden. Onze kip moest een veiligere ruimte krijgen om haar ding te kunnen doen.
Bij de buurvrouw stond nog een hondenren en die mochten wij gebruiken, neen niet voor onze hond, maar om een ruimte af te bakenen voor onze, voorlopig naamloze, kip.
Na vijf minuten puzzelen hadden wij de goede locatie gevonden, om zonder teveel werk, het hok een vaste stevige plaats te geven.
Het metalen frame werd met bouten bevestigd en aan de muur verankerd. En nadien kon het volledige hok naar de afgebakende ren verplaatst worden.

En dit is dus het resultaat, een kippenhok met één kip en een ren waar ze, afgeschermd van de hond, buiten kan komen. De afwerking komt nog in de komende dagen, er komen nog tegels rondom de ren en het gras wordt ook terug bijgezaaid, maar ondertussen kan onze kip haar nieuwe  woning en thuis toch al verkennen.

Momenteel zit mijn hond nog steeds bij het hok en ik heb geen idee tegen welk uur en hoe ik hem binnen ga kunnen krijgen πŸ˜‰

Als ik God was …

Enkele dagen geleden zat ik, tussen het zappen, en tussen de reclameblokken heen, even naar de televisie te kijken. Vraag me nu niet naar welk programma dat ik zat te kijken want ik heb niet lang genoeg gekeken om het begin, noch de aftiteling te zien, maar het was vooral het onderwerp dat mijn aandacht trok … of moet ik zeggen, de uitspraak van de oude man die in beeld was.

De scene werd gefilmd in een kerk waar een oudere man vertelde over hoe het er vroeger in de kerken aan toe ging. Met de nodige droefheid vertelde hij over de vergane glorie van de misvieringen toen de mensen de hostie niet met hun handen durfden aanraken omdat hun verteld was dat de hostie dan zou bloeden. Van een tijd waarin de pastoor met zijn rug naar de mensen stond en in het latijn van alles zegde waar we toch niets van begrepen. Een tijd waarin ze mensen nog konden wijs maken wat ze maar wilden.

En toen begon hij over het onderwerp God.
Ik weet niet of hij bestaat zei hij, misschien wel, maar ik betwijfel het.
Maar wat ik wel weet zei hij, “als ik God zou zijn … ik zou het beter doen”.

Ik vond dit zo een schitterende uitspraak dat het mij inspireerde om deze tekst neer te schrijven. Wat een eenvoudige uitspraak toch teweeg kan brengen hΓ©.

Als ik God was … ik zou het beter doen.
Fantastische uitspraak πŸ˜‰Β